Kaldırımlar ve Teknik üzerine

Ne yürüyüş, enfes! Ben gece yarısı kaldırımların hürriyetine, kimsesizliğine vurgunum. Ben de kimsesiz ve hürüm, ben de kaldırım çocuğuyum.
……………
Teknik: Öyle bir meleke ve itiyat yekûnudur ki, nihayet gayri şuura ait faaliyetler arasına girer ve spontane bir tarzda meydana gelen sanat eseri, kendi tekniğini de beraber taşır. En büyük hatamız, tekniği, yaratıcı ilcalarımıza (zorlamalarımıza) inzimam (katılan) eden ayrı bir şuur faaliyeti zannedişimizdir. Yaratma ameliyesi yekpare, spontane ve kendi tekniğini de haizdir. Tashih etmek bozmaktan başka bir şey olmaz.(s. 97-98)

Peyami Safa, Bir Tereddüdün Romanı

İlk cümle ile Necip Fazıl arasındaki ruh benzerliği ne kadar açık olmuş. NFK’nın “Kaldırımlar” şiirini bir okursak belki daha iyi anlaşılacak söylediklerim.

Yaratıcılıkla ilgili tesbitine katılmamak, budur! dememek elde değil. Hah işte bu kadar güzel ifade edilirdi. Tüm bohem sıkıcı ve insanın içini karartan bir yazın tarzı olmasına rağmen. Kesinlikle ara ara ve fakat devamlı surette okunmalı Peya SAFA.