Mustafa Can’ın dost ve arkadaşlarının hatıraları
İnsan bir kardeşini kaybedince sadece bir insanı kaybetmiyor. Çocukluğunu, gençliğini, yarım kalan hayallerini ve kendinden bir parçayı da kaybediyor. Seni kaybettiğimden beri sanırım kendimi en iyi ifade edebileceğim cümle de bu.. Seninle ilgili en canlı hatıralarımdan biri odandı. Elektronik eşyalarını gizlice kurcalar, bazen de bozardım, yerleri bir milimetre değişse farkedip “odamı mı kurcaladın?” derdin. Bir […]
ocuktum henüz… Babamın o dönem gözüme devasa görünen kütüphanesine dadanmış, tozlu raflar arasında kendime dünyalar arıyordum. İşte o arayışların birinde rastladım o kitaba. Bir tiyatro eseriydi: “Çatallı Köy”. Kapağında Ali Yürük yazıyordu. Emirdağlıymış yazar; hemşehrimiz sayılır… Babam, belki sırf bu toprağın kokusunu taşıyor diye, belki de TRT’de senaristlik yapan bu hemşehrisine gizli bir destek olma […]
evi şahsına münhasır güzel insan. Güzel arkadaş. Güzel dost. 42 yıllık bir arkadaşlık. iA cennette de devam edecek. Dünya hayatında zor günler, iyi günler, dertleştiğimiz anlar… Müşfik bir baba tarzıyla, güzel ve kalın babacan sesiyle içimize işlerdi… Girdiği ortamı neşelendirir, kendine has jest ve mimikleri, özel soru cümleleri ile karşısındaki insanın en derin duygularını bir […]