Çocuğun yaşı büyüdükçe, dışarıdan verilen geribildirimlerin / pekiştireçlerin yerini iç kaynaklı aferinler almalıdır. Örneğin bir genç, birileri ona “aferin” dediği için değil, başarmaktan haz duyduğu için çalışmalıdır. Ancak çocuklar büyüdüklerinde, dışarıdan verilen aferinler, azalarak da olsa devam etmelidir. Yetişkinlerin de, ara ara da olsa aferine’e ihtiyaçları vardır. Üstün Dökmen, Küçük Şeyler, 3. baskı, s117, Şubat […]
Daha onurlu bir insan olmak yerine, daha bilgili, daha etkili, daha iyimser, daha sevecen olmaya çalışmak, akıllıca olsa gerek . Anadolu’da “Boş başak dik durur”derler. Dolu ve alçakgönüllü bir başak olduğumuzda, yaşam kalitemiz artacaktır. (Üstün Dökmen, Küçük Şeyler, 3. baskı, s70-71, Şubat 2005,Sistem Yayıncılık.)
Ceza/Eleştiri, bir davranışı yapmayı öğretir, örneğin ceza okul fobisi oluşturabilir. Ancak karmaşık davranışları, eleştirel düşünmeyi, hayata olumlu bakmayı, insan sevgisini veya matematiği ceza ile öğretemeyiz. Ceza, korku yaratabilir, geriletebilir, ama geliştirmez. İşte bu yüzden güçsüzdür. Güçsüzler, konuşmak yerine ceza vermeyi tercih ederler. Ama ne ilginç ki cezaları da kendileri gibi güçsüzdür. (Üstün Dökmen, Küçük Şeyler, […]
Güçlünün zayıfa fiziksel güç uygulaması, toplumlarda göre geldiğimiz bir şey. Doğada bu durum doğaldır; güçlünün zayıfı ezmesi, yemesi ahlak dışı değildir. Çünkü doğada “ahlak” kavramı yoktur… Ve insanlar için güçlünün zayıfı ezmesi, işlevsel olabilir; Ancak ahlakî değildir. (Üstün Dökmen, Küçük Şeyler, 3. baskı, s140-141, Şubat 2005,Sistem Yayıncılık.)