Aslında korkunç bir “istismar endüstrisi” kurulmuştur. İnancın, düşüncenin, sanatın, ekonominin, iş yapmanın istismarını dev bir dinamo halinde işleten bir endüstri. Bu endüstri, her şeyin gerçeğini değil, gerçeğinin benzerini üretmekte, sonra o benzeri meydanlara çıkararak “gerçeğin sahipliği” iddiasıyla bangır bangır bağırabilmekte.
Devlet adamı, amacı unutmayan adamdır. Bu amaç, Millet Ruhunda ve Devletin Alınyazısında gizlidir. Devlet adamı, bu ruhu keşfeden ve bu almyazısını okuyan kişidir. Devleti bir “badire”den korumak, şüphesiz onun görevidir. Ama, görevi, bundan ibaret değildir. Badirelerden kurtulan Devletin gelecek zaman açılımım sağlamaktır görev, asıl.
Eskiden tartışması yapılmış bunun. Kimileri kalkmış: “filozoflar devleti yönetmeli” demişler. “Filozoflar” kelimesi yerine “hakimler” (bilgeler) terimi konarak söylenmiş ayni söz. Bu hükmü savunmak için bir hayli güçlü kanıtlar da ileri sürülmüş. Ama aksine kanıtlar da. Felsefe veya bilgelik ayrı bir alan, hükümdarlık, yöneticilik apayrı bir alan denmiş.