Böyle buyurdu Hayyam!
Kapkara bir ömrüm var, kötü giden bir işim; Çoğalırken çileler, azalıp gitti rahatım. Şükürler olsun Tanrıya, belanın her sebebi, Var bende; kimseden istemeye yok ihtiyacım. Hayyam, Babil Yayınları, 2005, Birinci Baskı, s. 121
Böyle buyurdu Hayyam!
Bir zaman olur biri çıkar, “ben benim” der. Malı, parası ve altını olan benim der, Bazı işleri düzene girince bir süre, Pusudan ansızın çıkan ecel, “ben geldim”der. Hayyam, Babil Yayınları, 2005, Birinci Baskı, s. 121
Böyle buyurdu hayyam!
Dünya bağından, bir gün bile özgür değilim; Şu hayattan, bir an bile tat almış değilim. Ömrümce feleğe çıraklık yaptım; Hala dünya işinde, üstad değilim. Hayyam, Babil Yayınları, 2005, Birinci Baskı, s. 115
Böyle buyurdu hayyam!
Din yolunu bilmek şeriattir, O bilgi ile amel edersen tarikat, İlim ile ameli tanrı rızası için birleştirirsen, hakikate ulaşırsın. Buna hakikat derler; Kaynak: Rubai 338, Hayyam ve Rübaileri – Abdülbaki GÜLPINARLI