Küfür durağından dine varan yol, bir soluk alış kadar, Şüphe aleminden inanca varan yol bir nefes ancak, Bu bir soluğu hoş tut! Çünkü ömrümüzün hülasası da, bir soluk ancak! Kaynak: Rubai 164, Hayyam ve Rübaileri – Abdülbaki GÜLPINARLI
Gönül yaşayışın sırrını olduğu gibi bildi, Ölümde de ilâhî sırları anladı diyelim: nerde! Bu gün kendindeyken hiçbirşey anlayamadın bilemedin, Yarın kendinden geçince, ne anlayacaksın, ne bileceksin?! Kaynak: Rubai 133, Hayyam ve Rübaileri – Abdülbaki GÜLPINARLI
Her ilmi gönül anladı bildi demişim, Cehlim ne kadar az diye magrur imişim, Hey-hât! akıl gözü ile baktım gördüm: Geçti ömür, anladım ki, hiç bilmemişim. Nişaburlu Ömer Hayyam!
“zaman ağzına helva verse inanma!” “selviye hür derler; çünkü, yüz eli vardır, bir yere uzatmaz. süsene hür derler; on dili vardı, susar”